Introzofia

monarchia – forma rządów, w której reprezentantem władzy suwerennej jest monarcha (król, cesarz, sułtan), sprawujący tę władzę w zasadzie dożywotnio, samodzielnie lub wraz z innymi organami państwa;
autokracja – samowładztwo, sprawowanie rządów polegające na skupieniu w rękach jednostki pełni władzy wykonywanej bez kontroli i ograniczeń ze strony innych organów państwowych i społecznych.

To są definicje z encyklopedii PWN

Mono-archia – rządy, u podstawy których leży jednolita zasada wyrażana przez jedną osobę, jednak zasada ta nie znajduje się pod kontrolą tej jednostki. Auto-ktacja – rządy jednego. Później przyjęło się określać monarchią ustroje, w których na czele rządu stał król, cesarz, książę itp. pan lenny.

Monarchia absolutna, czy konstytucyjna odnosiły sie do zasady – jedna do mniej określonej, obecnej w tradycji – druga do skodyfikowanej, ale również mającej odniesienie do tradycji. Kuriozalny kształt przyjęło to w tak zwanych „monarchiach elekcyjnych”. Skoro elekcyjny – to nie monarcha, chociażby był królem. Skoro elekcyjny, to znaczy, że czerpie swoją władzę od innych, a nie z zasady, gdyż ten kto ustanowił może znieść – zgodnie ze starą, rzymską maksymą prawną. Czyli de facto to lud uosabiał tę zasadę, a monarcha swoją zasadę czerpał z ludu, a nie z pierwotnej zasady istnienia państwa. Oczywiście, można stwierdzić, że lud przecież czerpań z tej zasady. Tyle że lud nie ma żadnego interesu w trzymaniu się jej. Lud jest bowiem najgorszym z tyranów.

Monarcha zawsze jest autokratą, lecz autokrata niekoniecznie jest monarchą. Jednak rządy autokratów, którzy nie byli lub nie stali sie monarchami z powodów niejednolitości antropologicznej czy metafizycznej konstruktu państwowego trwały zwykle bardzo krótko.