Introzofia

Powstrzymuje się zwykle od bardo bieżących komentarzy, lecz tym razem uczynię wyjątek. Wygrana PO-PiS-LiD oznacza sprzedaż Polski. Te wybory są następną przegraną bitwą w II Wojnie Światowej – chyba przedostatnią. Ostatnia nastąpi 13 grudnia 2007.

Przegrywajmy więc tak, jak to Polacy umieją – ćwiczyliśmy to przez ostatnie 300 lat – wywieśmy 13 grudnia polskie flagi z kirami – będzie to bowiem koniec państwa Polskiego – powstanie państwo Unia Europejska.

I żeby było jasne – martwią mnie dwie rzeczy:

1. Zanik państwowości Polskiej – poprzednio było to 1863 – 1918, gdy wkurzyliśmy Cara w debilnym zrywie powstania styczniowego
2. UE musi upaść, bo nie ma takich rezerw surowcowych jak ZSSR, a jest BARDZO zbliżone do niej w strukturze. Mnie jednak martwi to, co się stanie w trakcie upadku tego molocha: to jedynie wysiłkowi Jana Pawła II, Ronalda Regana i Lady Małgorzaty Tacher zawdzięczamy, że upadek ZSSR i satelitów skończył się jedynie kilkoma milionami ofiar, głównie zresztą w Jugosławii, Czeczenii i byłych republikach kaukaskich. Tym razem możemy tego nie przeżyć. Ja i moja rodzina – TO mnie martwi…

Wczoraj jeszcze chciałem napisać optymistyczną notkę z mojego spotkania z pewnym starszym Irlandczykiem z Dublina. Że Irlandia na nas liczy, że maja nadzieję, iż Polska przyczyni się do zmiany formuły federacyjnej w konfederacyjną, że powstrzyma Niemców i Francję, że wreszcie zacznie sie głośno mówić w Europie o innych możliwościach rozwoju europy niż model Niemiecko-Francusko-Belgijski… Ale to było wczoraj…

I co, nie miałem racji, mówiąc, że lepiej by było, żeby Polacy nie głosowali? Bo co prawda cel nie uświęca środków, ale również środki nie są w stanie uświęcić celu…