Introzofia

Nawiązując do wielu wypowiedzi anarchokapitalistów, anarchomonarchistów czy anarchokonserwatystów należy zaznaczyć, że nazwy tych postaw czy systemów politycznych są mylące. Należy zauważyć, że we wszystkich tych przypadkach nazwa odnosi się do zaprzeczenia konieczności istnienia państwa lub rządu jako gwarancji zasad, nie mówi natomiast o zupełnym braku pryncypiów – wręcz przeciwnie, w systemach tych elementy archaiczne wszczepione w społeczeństwo, takie jak tradycja, wykształcone i racjonalne poczucie dobra i sprawiedliwości (coś na kształt sumienia społecznego), czy poczucie obowiązku są podstawą wszelkich systemów politycznych.

W opozycji stoją lewackie organizacje anarchistyczne, które rzeczywiście twierdzą, że żadne arche nie istnieje, czyli są oni właśnie stricte anarchistami.

Teraz pozostaje mi odpowiedzieć, dlaczego nie odnajduję się obecnie w prawicowych systemach „anarchistycznych”, chociaż nie mogę zaprzeczyć, iż znaczna część postulatów przez nie stawiane jest słuszna. Otóż według mnie Państwo ma istotna rolę do spełnienia – zapewnienie sprawiedliwego prawa powiązanego z jednolitą, racjonalna antropologią. Wydaje mi się szczególnie właściwe powiązanie pewnego terytorium z antropologią, co nie wyklucza istnienia na tym terenie subspołeczności (Żydzi, Cyganie w Polsce, szczególnie przedwojennej) kierujących sie nieco (!) odmienną antropologią, jeśli oczywiście w sporach transgranicznych przyjmą wyższość antropologii z danego terytorium, a przystąpienie do nich i wystąpienie będzie wolne.

Powiązanie z określoną antropologia pozwala bowiem na stabilną, a po umocnieniu sie tradycji bardzo stabilną propagacje sprawiedliwości, która jest zależna od owej określonej antropologii. A wiec Państwo ma za zadanie określić antropologię i zabezpieczyć kwestie sprawiedliwościowe, takie jak umowy, założenia zwyczajowo-prawne, czy też sprawiedliwość społeczną (!), czyli taką, w której jednostki cierpią w wyniku zakłócenia inercji społecznej – na przykład takimi zdarzeniami są morderstwo, złamanie zobowiązania, degradacja „danego słowa” i tym podobne kwestie powstające na styku „ja” i „dowolna osoba” (chociaż ta dowolność powinna być w pewnych zakresach kategoryzowana).