Generalnie trzeba zauważyć pokutującą (oczywiście w wydaniu spauperyzowanym) ekonomię excela…

Gdyby nie wprowadzono reformy emerytalnej, dostaliby nawet o jedną trzecią więcej. Przy obecnej średniej krajowej pensji (3263 zł) różnica między starym i nowym systemem naliczania emerytur wynosiłaby za 35 lat 300 ? 600 zł.

Gdyby nie przeprowadzono tzw. „reformy emerytalnej”, to składki wzrosły by tak drastycznie, że rozwój kraju dorównałby rozwojowi powiedzmy – Niemiec. Więc o żadnej teoretycznej emeryturze w ogóle by się nie mówiło. Skończyło by się na tym, że przez wiele lat rewaloryzacja byłaby dużo poniżej inflacji. Tak więc takie teoretyzowanie „co by było gdyby” jest zupełnie bezsensowne. Bo skąd miałyby się wsiąść wypłata emerytur? Skąd byłyby na to pieniądze, jeśli wszystko należałoby ściągać z podatków?

To natomiast, że jest problem jest niewątpliwie prawdą, leży on jednak zupełnie w innym miejscu. Z dużych problemów, to widzę trzy.

1. Rządowi zacznie bardzo drastycznie brakować pieniędzy.
2. Za 10 lat ZUS zbankrutuje.
3. Giełda zapcha się OFE

Ad 1. Jeśli rządowi zaczyna brakować pieniędzy, to jest w stanie zrobić wszystko, łącznie z okradaniem staruszków. Mogą na przykład utrzymać rewaloryzację emerytur na poziomie poniżej inflacji.

Ad. 2. Z powodu spowolnienia gospodarczego i wzrostu demograficznego pieniędzy zabraknie tak bardzo, że nawet pożyczki rządowe nic nie dadzą.

Ad 3. Pakowanie nawet 20% składek w GPW spowoduje szybkie zapchanie się stosunkowo jednak małej giełdy warszawskiej. Spowoduje to inflację akcji – akcje obecne na GPW w Warszawie będą stale przewartościowane, właśnie ze względu na liczenie się z wykupem przez OFE.

Teoria przedstawiona na łamach Rzepy jest naiwna. Gdyby ciocia miała wąsy… Są dużo poważniejsze problemy.