McElroy: Prawa autorskie i patentowe w periodyku Benjamina Tuckera to rewelacyjne przedstawienie dyskusji sprzed półtora wieku, dotyczącej istnienia własności intelektualnej poza intelektem.

Ja oczywiście twierdzę, że w tej sprawie stanowisko James L. Walkera, który pisał pod pseudonimem Tak Kak jest najbardziej zgodne z antropologią katolicką. Argumentem koronnym, który dołożyłbym do tej dyskusji jest fakt, iż to, że komuś coś daję nie obliguje tym samym tej osoby do wzajemności (tak na marginesie: jednym z filarów miłości, czyli i antropologii katolickiej, jest dawanie bezinteresowne). Jeśli natomiast daję mu to, umawiając się z nim, że nikomu więcej tego nie przekaże, to, jeśli złamie tę umowę – mogę mieć pretensję tylko do niego, a nie do tych, którym przekazał. Jest to zdecydowanie odmienna sytuacja, niż przekazanie np. krzesła. (Dla tych, co dalej nie rozumieją: bo każde krzesło jest tym konkretnym krzesłem, a żadna idea / informacja nie jest tą konkretną informacją.) Państwa zas uchwyciły się tego, by pozornie usprawiedliwić niesprawiedliwą przemoc.

Nie można mówić lub pisać, a do tego utrzymywać korzyści z milczenia.

Piękne zdanie.

• Szymon Chrupczalski : Rodzaje i granice praw własności – NBPortal.pl
• Stanisław Kwiatkowski: Dobra publiczne – NBPortal.pl

Wydaje mi się, że dobrze naszkicowały arenę sporu, i wskazały, że tą dziedziną absolutnie ekonomia nie ma prawa się zajmować. Pozostaje metafizyka i antropologia, bo de facto cały ten spór dotyczy człowieka.

W rezultacie ? zgodnie z regułą Kopernika ? narasta ilość niepięknych a ?poruszających? ?artystów?. Taki to tylko wystarczy że będzie wrażliwy. Ale wrażliwość w zestawieniu z brakiem rozumu nie popłaca w realności, natomiast popłaca, że tak to ujmę ? w ?czerwoności?.

Czerwoni obsiadają takich wrażliwców i pokazują im to, co widać ? na to, czego nie widać nie ma już miejsca. Skutkiem jest wyjątkowo dziś akuratne stwierdzenie że artyści to tuba socjalizmu.

Dodatkowym elementem, na który należy zwrócić uwagę jest dwojaka rola korporacji w tym systemie. Po pierwsze korzystają na nim, robiąc na „własności intelektualnej” kokosy. Po drugie – korporacje nie mają moralności, wspierają natomiast swoje PR za pomocą „wrażliwców”. Tak naprawdę praw autorskich nie da się wykorzenić bez usunięcia potężnego bastionu komunizmu, jakim są spółki w obecnym rozumieniu. Ale o spółkach kiedy indziej.