McElroy: Prawa autorskie i patentowe w periodyku Benjamina Tuckera to rewelacyjne przedstawienie dyskusji sprzed półtora wieku, dotyczącej istnienia własności intelektualnej poza intelektem.

Ja oczywiście twierdzę, że w tej sprawie stanowisko James L. Walkera, który pisał pod pseudonimem Tak Kak jest najbardziej zgodne z antropologią katolicką. Argumentem koronnym, który dołożyłbym do tej dyskusji jest fakt, iż to, że komuś coś daję nie obliguje tym samym tej osoby do wzajemności (tak na marginesie: jednym z filarów miłości, czyli i antropologii katolickiej, jest dawanie bezinteresowne). Jeśli natomiast daję mu to, umawiając się z nim, że nikomu więcej tego nie przekaże, to, jeśli złamie tę umowę – mogę mieć pretensję tylko do niego, a nie do tych, którym przekazał. Jest to zdecydowanie odmienna sytuacja, niż przekazanie np. krzesła. (Dla tych, co dalej nie rozumieją: bo każde krzesło jest tym konkretnym krzesłem, a żadna idea / informacja nie jest tą konkretną informacją.) Państwa zas uchwyciły się tego, by pozornie usprawiedliwić niesprawiedliwą przemoc.

Nie można mówić lub pisać, a do tego utrzymywać korzyści z milczenia.

Piękne zdanie.

• Szymon Chrupczalski : Rodzaje i granice praw własności – NBPortal.pl
• Stanisław Kwiatkowski: Dobra publiczne – NBPortal.pl

Wydaje mi się, że dobrze naszkicowały arenę sporu, i wskazały, że tą dziedziną absolutnie ekonomia nie ma prawa się zajmować. Pozostaje metafizyka i antropologia, bo de facto cały ten spór dotyczy człowieka.

Jeśli znajdę krzesło, które nie wydaje się mieć właściciela, to nie ma problemu, żebym na nim usiadł. Jeśli w tym czasie znajdzie się właściciel i określi swoje prawo własności (Nu, widzicie Panocku, to som moje łowce, to jest moja łonka a na tym krzesełku to ja siodam i je pose. A posłem ino w ksoki…) to przecież nie ma problemu. Podobnie jak się towarzystwo podczas spływu rzeką rozbije na jakiejś łące, to najwyżej przyjdzie właściciel i zażąda za dalsze biwakowanie jakiejś piątki od łepka…

Jakże inaczej wygląda sprawa z tzw. "własnością intelektualną". Niech ktoś spróbuje używać czegoś, do czego sobie rości pretensje jakiś nieokreślony i nieznany "właściciel intelektualny". Jak się znajdzie, pozna i określi, to poczujesz jego określoność wstecz bardzo materialnie. I mówienie, że ta "własność" sobie leżała i się nią tylko zaopiekowałeś nic ci nie da – "własność intelektualna jest traktowana zawsze jakby była w sklepie na wystawie. Zawsze jest hipotetyczna wystawiona na sprzedaż, choć czasami nie można jej kupić.

I jeszcze druga uwaga, związana z poprzednią. Jak ustalić jej cenę? Przecież jest monopolem? Zawsze! Gdzie jej rzadkość? Zgodnie z rozumowaniem socjalistów należałoby wprowadzić jakąś komisję, która regulowałaby ceny, żeby nie były one ani "dumpingowe" ani "zawyżone". Jest też aspekt porzucenia – "własność intelektualna" z samej definicji nie może być porzucona.

Bardzo wyraźnie widać, że "prawa własności intelektualnej" są traktowane w sposób bardzo szczególny. Są to ober-prawa.

I jeszcze odpowiedź na nurtujące pewnie niektórych pytanie, dlaczego tak się wściekam na tę ?własność intelektualną?. Otóż nie wściekam się na ?własność?; nie wściekam się także na to, że nasi zaborcy w bandycki sposób ograbiają ludzi z ich praw ? póty dzban wodę itd. oraz Pan Bóg nierychliwy? Wściekam się na to, że osoby przeze mnie bardzo szanowane, takie jak x. Piotr Pawlukiewicz, próbują mi wmówić, że to jest grzech, że to jest kradzież. Bo nie jest.

Oczywiście, jeśli okazałoby się (ponieważ moje obiekcje są w większości negatywne) że etyka katolicka uporała się z nimi i przeszła płynnie z antropologii katolickiej do ?praw własności intelektualnej?, i dowiodła ich słuszność natychmiast zmieniam banderę. Tylko jakoś mi się to nie widzi. Poza tym musieli by jeszcze zmagać się z problemami pochodnymi, takimi jak ?prawo do permanentnej inwigilacji?, ?prawo do zawieszania wolności dla obrony własności intelektualnej? i innymi. Może któryś się z tym upora. Pozostaje tylko pytanie, czy on wtedy będzie katolikiem, czy heretykiem?

A przypinkę x. Piotrowi jeszcze dodam ? bo jest znana wszystkim czytelnikom moja postawa odnośnie płacenia podatków. Jest też znana postawa x. Piotra w tym względzie. No i w jednym z ostatnich ?Katechizmów?? tak się wyłożył? Tylko tym razem w sprawie zabójstwo / zabójstwo uzasadnione / morderstwo? Jakoś jeszcze o tym nie napisałem ? właściwie dlaczego?

W rezultacie ? zgodnie z regułą Kopernika ? narasta ilość niepięknych a ?poruszających? ?artystów?. Taki to tylko wystarczy że będzie wrażliwy. Ale wrażliwość w zestawieniu z brakiem rozumu nie popłaca w realności, natomiast popłaca, że tak to ujmę ? w ?czerwoności?.

Czerwoni obsiadają takich wrażliwców i pokazują im to, co widać ? na to, czego nie widać nie ma już miejsca. Skutkiem jest wyjątkowo dziś akuratne stwierdzenie że artyści to tuba socjalizmu.

Dodatkowym elementem, na który należy zwrócić uwagę jest dwojaka rola korporacji w tym systemie. Po pierwsze korzystają na nim, robiąc na „własności intelektualnej” kokosy. Po drugie – korporacje nie mają moralności, wspierają natomiast swoje PR za pomocą „wrażliwców”. Tak naprawdę praw autorskich nie da się wykorzenić bez usunięcia potężnego bastionu komunizmu, jakim są spółki w obecnym rozumieniu. Ale o spółkach kiedy indziej.